Yüzleşmenin Kişisel Tarihi 1970'lerden bugüne uzanıp Türkiye'nin yakın dönem siyasal ve sosyolojik olayları merkezinde önemli yer kaplayan Ülkücü hareketin kendisi üzerine düşünme pratiğini hızlandırmayı amaçlayan bir çalışma. Yazarın içeriden geliştirdiği eleştirel zihin kitabı bu anlamda mevcut yayınlardan ayrıştırıyor.

Bir kırılma noktası olarak beliren 12 Eylül darbesi ile devlet ve aygıtlarına yönelik kurguladığı mito-politik argümanlar mensuplarının maruz kaldığı ağır işkenceler verdiği idamlar karşısında hareketin geliştirdiği pozisyonların çözümlenip eleştiriye tabi tutulduğu kitap salt Ülkücü yapıyı değil zaman zaman karşılaştırmalı bir politik okuma ile Türk Solunu sorgulaması açısından da önemli.

Darbe sonrasında hapishanedeki bir grup Ülkücünün çıkarmaya başladığı "Bizim Dergâh" dergisi izleğinden hareketle ideolojik söylemin İslamcı düşünce ile kurmaya çalıştığı irtibatı ve sonrasında kendilerini Muhsin Yazıcıoğlu ile beraber ortodoks Ülkücülükten kopma noktasına getiren teorik ayrışımdan 28 Şubat ve ardıllarındaki siyasal operasyonlara kadar ortaya koydukları tutumu Yüzleşmenin Kişisel Tarihi üzerinden anlamak mümkün. Ayrıca 70'li yılları belirlemiş en önemli iddialardan birisi olan "Esir Türk İlleri Kurtulacak!" retoriği ile şekillenen ütopik ruhun 1980 sonrası nasıl geri çekildiğini 90'lardan itibaren Orta Asya Türk Cumhuriyetlerine eğitimden insani yardıma kadar ilgi göstermeye başlamış dini cemaat ve sivil toplum örgütlerine ilişkin ortodoks Ülkücülüğün neden gerilimli bir bilinç taşıdığını da...

Bütün bu metinler boyunca yazarın çocukluk ve gençlik dilimini içerisine alan ve kişisel tarihi açısından tanıklık ettiği ya da bizatihi kendisinin birey olarak yer aldığı olayları okur ile paylaşması kuramsal anlatıya farklı boyutlar katıyor.