Bu kitabı sizi düşünerek sizin için yazdım. Belâ gecelerinde yaşım sızarak yüreğim sızlayarak yazdım. Ey Türk! Bu satırlarda geçmişin destanlarını bugünün ayrılık acılarını söylemek ve inlemek istedim. Bir keman gibi... Bu kemanı anavatanın sinesinden yonttum. Tellerini kalbinin damarlarından çıkardım. İstedim ki bu sazın ahengini yalnız sen duyasın. Bu acıklı iniltiler yalnız sana dokunsun. Cihanın tarihi vatanı uğrunda senin kadar uğraşan kanını döken bir millet daha gösteremez. Senin kadar kimse kendi vatanına sahip olmaya hak kazanmamıştır. Bu vatan ya senindir ya kimsenin...
Ahmet Hikmet Müftüoğlu (1870-1927)